wiem wiem, ale służba zdrowia chciała mnie zabić
kochany pamiętniczku zdążyłeś się już tu ześmierdnąć ze starości, a ja do ciebie nie zaglądam, ale jakoś tak nie mam miru na pisanie. a własciwie nie miałam miru do dnia dzisiejszego, bo otóż muszę publicznie wykonać wielki ukłon i złożyć podziękowanie naszemu najwspanialszemu ministrowi zdrowia. minister jest wiadomy i burdel-reforma jaka też wiadoma, ale ale... mój prywatny interesik się w tym załatwił. otóż, jak wiele współczesnych kobiet w ciąży w naszym wspaniałym kraju, mam ciążową cukrzycę, bo by mi w niczym nie przeszkadzalo w sumie, gdyby nie to, że nie mogę jeśc moich ulubionych rzeczy a mam jeść takie co ich nie lubię. i podobno to jest fajnie zamienić jogurt kawowy na jogurt naturalny a sernik na sałatę w styczniu. no ale niech będzie. zostały już tylko dwa miechy więc wytrzymię. wytrzymałam święta to wytrzymię i tyle. 

joasmok 2012-01-14 19:39:10
skomentuj (3)

---

grudniowo
całkiem niespodziewanie przyczaił się grudzień. za okrągłe trzy tygodnie wigilia. nie wiem kiedy i jak to się stało. nie wiem kiedy i jak to się stanie, że zdążymy ze wszystkim przed świętami. ale pewnie zdążymy. staś się rozpycha, co powoduje, że poruszam się, działam i myślę w coraz bardziej ślimaczym tempie. zakupiłam w tym tygodniu promocyjne pomarańcze w tym samym sklepie co marysia, po pięćpięćdziesiątpięć za dwa kilo. okazały się tak pyszne, że dzisiaj dokupiliśmy jeszcze dwie torby, co skłoniło mnie do niejakiej refleksji, jak stałam i paznokciem wbijałam się w skórkę, żeby obrać. czytam między innymi sztukę prostaoty dominique loreau i ona przypomina mi, kochany pamiętniczku, że jak mamy mało, to bardziej coś kontemplujemy, dbamy o to, cieszy nas. no i ja tak właśnie sobie myślałam przy tych pomarańczach, że jak przypłynął jeden statek i rzucili przed świętami, to nikt w mojej rodzinie nie śmiał po prostu wbić paznokcia. pomarańcza. to było coś. najpierw była przyjemność wąchania, potem przyjemność oczekiwania a potem... rytuał obierania. osiem równych kreseczek z góry na dół. pomarańczowe południki. a następnie ósemka po ósemce odrywane delikatnie od miąższu tak by powstał pomarańczowy kwiat z owocem w środku. czała sztuka polegała na tym, żeby skórka nie rozpadła się przy odejmowaniu jej od pomarańczy. żeby można było na kaloryferze zasuszyć do niczego niepotrzebny egzotyczny kwiat. coś w tym jest... delektowanie się życiem...radość z drobiazgów... tego mi trzeba...

joasmok 2011-12-03 17:25:45
skomentuj (1)

---

chłopiec czy dziewczynka?
wszyscy mnie molestują drogi pamiętniczku... no co wiecie już? wiecie? kto będzie? szczerze powiedziawszy joasmokowi to w całkowitej zupełności wisiało  kochany pamiętniczku, ale wiesz jak jest... truli i truli i nagręcili tatusia, który też już się nie mógł doczekać czy będzie miał kogo na skałki zabierać czy też nie. wybralimy się zatem, do tego pana doktora, co mnie się wydawało, że nie lubi jak chłopy przychodzą z babami do niego, ale co tam. raz kozie smierć. wleźlimy. uśmiechnięte stado.

joasmok 2011-10-31 15:49:50
skomentuj (4)

---

no i wszystko kręci się wokół myszy
senafer  napisała, że jest jakaś taka prawidłowość, że nieszczęściem dla bloga jest przepiękny ślub, bo skutkuje on późniejszym zaginięciem autorki bloga. niestety z moich obserwacji wynika, że ślub nie jest warunkiem koniecznym, wystarczy jeno udany związek i ot co - stary przyjaciel idzie w odstawkę... myśl ta jest podparta chociażby przez dudlę,  bo u niej od kiedy pojawił się niejaki  maurycy również zachwyca nas niestety już tylko ochłapami swych błyskotliwych myśli... joasmok nie jest zbytnio błyskotliwa, ale jak staje przed wyborem czy ugotować najpyszniejszy żurek z białą kiełbasą na świecie, czy napisać notkę, to wybór jest rzecz jasna oczywisty - w końcu gotowanie jest tak bardzo trendy, że nie można się wychylić i kupić gotowego... no właśnie joasmok miał pomysł nak siążeczkę w stylu modnym, ale coponiektórzy mówią, że nikt nie będzie chciał tego czytać... otóż pomysł był na przykład taki, żeby pyknąć jakąś historyjkę dnia i do tego przepisik a co tam. historyjki mogłyby być nawet napisane po polsku a nie po joasmokowemu, ale jakoś tak nie mam przekonania. z drugiej strony co chwilę się coś wydarza, na ten przykład wczoraj.

joasmok 2011-10-12 22:28:27
skomentuj (1)

---

111
1111

joasmok 2011-10-08 09:59:11
skomentuj (2)

---

jesieni ciąg dalszy
kochany pamiętniczku. prawdziwy koszmar, który stał się inspiracją dla mojego przyszłego życia. prawdą jest, że w poprzedniej notce napisałam, że o czymże tu pisać, skoro stale wrzesień przynosi to samo... słodko, czule, pachnąco i wogóle och i ach... no i proszę rozpoczął  się dość niespodziewanie październik i wszystko odwróciło się do góry nogami. dlaczego? proszę bardzo. od dziś osobie najbardziej znienawidzonej na świecie rzucę wiedźmową klątwę - oby ci się mysz w samochodzie zalęgła. ni mniej ni więcej. w miniony piątek pozostawiłam samochód pod opieką mojego kuzyna, jako że go na weekend nie potrzebowałam. w sobote rano mój wuja poinformował mnie, że mi lekko myszami w aucie niby śmierdziało... pomyslałam sobie, że już bardziej wydziwiać nie mógł... odszczekałam to w myslach, gdy do nieużywanego przez dwa dni samochodu wsiadłam w sobotę wieczór... myslałam, że zrzygam się na fotel pasażera obok...było ciemno.... w poniedziałek rano odkryłam mysie kupy i siki w różnych miejscach auta.... w pracy otworzyłam wszystko co się da... wymyłam, wysprzątałam z nadzieją, że sobie pójdzie. złuuuuudna nadzieja wyszła na światło dzienne około godziny szesnastej, kiedy to zobaczyłam ją z drugiej strony szyby. popatrzyła na mnie, ale jakaś taka wsydliwa była i jak ruszyłam ku niej, to uciekła i zaginęła w czeluściach nieokiełznanych zakamarków aklasy.... wsiadłam. do mojego jeszcze godzinę temu pachnącego pomarańczowym plakiem samochodu i poczułam ten smród.... ja cię mała słodka franco ukatrupię pomyślałam kipiąc z wściekłości... wytoczyłam najbardziej poważną baterię moich męskich sojuszników. najpierw otworzyłam drzwi i bagażnik malucha na podwórku pozwalając cymbałobi na swobodny dostęp do wnętrza auta... smród myszy wydał mu się zaiste pociągający a mi sposób wydał się humanitarny, bo drzwi otwarte były, więc mysza mogła w każdej chwili wysiąść... ale cymbał imię ma nieodparady i nie wytropił myszy w aucie, choć pilnował jej dość intensywnie.... więc wytoczyłam bezmała dwumetrową tajną broń zaopatrzoną w sprzęt specjalistyczny... ale jak sam o sobie mówi, pierdoła grzechu nie umiał nastawić łapek na myszy i moja tajna broń okazała się wielkim fiaskiem... mysza zjadła chlebek, nakruszyła a łapka jak stała tak sała... a samochód jak śmierdział tak śmierdział... może jeszcze nawet bardziej... zaopatrzona w odświeżacz powietrza w spraju następnego dnia ruszyłam do pracy, co około kilometr psikając neutralizującym zapachem cytrusów w tapicerkę malucha... co by się po drodze nie porzygać... tamże najtajniejsza broń joasmoka w postaci taty-eksperta-od-mysich-łapek nastawiła mi łapke w bagażnika oraz pod nogami pasażera... ale myszce chlebek nie smakował już... za to poprzednim chlebkiem srała ile wlezie... była zrozpaczona... wróciłam do domu, poddałam się i stwierdziłam, że już nic innego mi nie zostaje jak przyzwyczaić się do tego smrodu.... kiedy wreszcie wieczorem zajrzałam bez przekonania do bagażnika... a tam mysitrupek na łapeczce.... cymbałek ucieszył się jak dziecko... chociaż trochę był rozczarowany , że zepsuta i nieruchliwa ta kolacja... ale sobie ją naprawił... nauczył latać i skakać po czym skonsumował... ta tragiczna historia ma jednak szczęśliwe zakończenie, bo grzeniu w czwartek tak wymył mi samochód że już nie śmierdzi.... da się jeździć znowu bez psikania odświeżaczem....

joasmok 2011-10-08 09:27:48
skomentuj (0)

---

klop
cuda mojego brata
prodeste
neokawiarenka
nuit
kszynka skarbów
twozywo
bar mleczny
ryszard horowitz
indep
pajacyk
dorota terakowska

klap
drugastrona
kasia
ciemnyblond
aweyden
echo słowa
adam-widur
gedziu
senafer
bazylek
mam40
selwa
spacerki po warszawie
andy
heian
nothinggirl
nothingman
podróż
dudla
dalia
blogstudnia
joanna

klip
bloguj
mail
blog.pl